تجربیات اخیر دوستان نشان میدهد که چنانچه فردی موفق شود تا از یک دوره تحصیلی در آمریکا پذیرش بگیرد، از شانس بالایی برای گرفتن ویزا برخوردار خواهد بود. دوره هایی که دانشجوی دندانپزشکی یا دندانپزشک میتواند به آنها فکر کند، عبارتند از کلاسهای آمادگی برای بورد یا کلاس زبان (کپلان)، دوره های Preceptorship یا دوره های مخصوص دندانپزشکان غیر آمریکایی (مانند آنچه توسط دانشگاه NYU ارائه میشود). زمان ثبت نام این دوره ها متفاوت است همچنین طول دوره و هزینه ثبت نام آنها نیز متفاوت میباشد که بنظر من بهترین کار این است که با مراجعه به وب سایت این دوره ها، اطلاعات را مستقیماً دریافت کنید. گرچه که در این وبلاگ نیز توضیحاتی در رابطه با پاره ای از این دوره ها ارائه شده است. برخی از این دوره ها عبارتند از:

– دوره های Preceptorship دانشگاه UCLA:

https://www.dentistry.ucla.edu/learning/preceptorships

این دورها در اکثر رشته های تخصصی ارائه میشود. هزینه آن برای هر فصل 4500 دلار برای اکثر رشته هاست (دوره ارتودنسی آن یک ساله است و حدود 45000 دلار هزینه ثبت نام آن است). زمان پایان ثبت نام در طول سال برای فصلهای مختلف عبارت است از اول جون، پانزدهم سپتامبر، پانزدهم دسامبر و پانزدهم مارچ). جهت قبولی تنها پرداخت هزینه و داشتن سواد حداقل انگلیسی کافی است، البته ظرفیت پزیرش نیز محدود میباشد. دوره های یک ساله مثل ارتو و زیبایی زمان ثبت نام متفاوتی دارند که لازم است به وب سایت مربوطه مراجعه کنید. نکته لازم بذکر این است که این دوره ها مورد تأیید ADA نبوده و مورد تأیید وزارت بهداشت ایران نیز نیستند و همانگونه که در سایت ذکر شده، دوره تخصصی بشمار نمیروند. جهت توضیحات بیشتر به پاسخ سوال در رابطه با دوره های Advanced Programs دانشگاه NYU مراجعه کنید

-دوره Advanced Programs دانشگاه NYU:

http://dental.nyu.edu/academicprograms/programs-for-international-dentists.html

به توضیحات مربوطه در پاسخ سوال Advanced Programs دانشگاه NYU مراجعه کنید.

با جستجو در اینترنت، موارد مشابه زیادی پیدا خواهید کرد و نهایتاً متوجه خواهید شد که پیدا کردن دوره ای که با شرایط شما جور دربیاید، چندان مشکل نخواهد بود. جهت جستجو میتوانید با مراجعه به سایت گوگل و استفاده از کلمات کلیدی: “International Dentist Fellowship” یا “International Dentist Preceptorship” و مواردی مشابه، لیست کاملی از دوره های مربوطه را تهیه کنید. منتهای مراتب همواره در نظر داشته باشید که اکثر قریب به اتفاق این دوره ها، ADA Accredited نیستند و دوره ای که تأییدیه ADA را ندارد، دوره تخصصی بشمار نمیرود. فریب عناوینی چون Fellowship، Advanced Programs، Preceptorship و غیره را نخورید. بهترین کاربری این دوره ها همانطور که چندین بار عنوان کردم، گرفتن ویزا است یا اینکه از عنوان کسب شده بر روی تابلوی مطب خود در ایران استفاده اقتصادی لازم را ببرید!

اکثر دوره هایتکمیلی و تخصصی چنین شرطی را برای پذیرش ندارند. اگر دوره ای چنین شرطی داشته باشد، حتماً در وبسایت آن دوره ذکر خواهد شد. تنها مطلبی که افراد فاقد کارت اقامت یا شهروندی آمریکا باید به آن توجه کنند این است که جهت دریافت وام تحصیلی (شامل شهریه و خرج زندگی) نیاز به ضامن حقیقی در کشور آمریکا خواهند داشت. همچنین با توجه به وضعیت اقتصادی بانکهای آمریکا، برخی موسسات مالی شرایط بسیار سختی برای اخذ وام دانشجویان خارجی وضع کرده اند (برخی حتی فعلاً وام به دانشجویان خارجی را موقتاً کنسل کرده اند). بنظر من، قبل از اقدام به مهاجرت مطمئن شوید که کسی در آمریکا وجود دارد که ضمانت شما را برای اخذ وام تحصیلی به عهده خواهد گرفت. چنانچه شما کارت اقامت داشته و یا شهروند آمریکا باشید، میتوانید بدون ضامن و از خود دولت آمریکا وام تحصیلی و خرج زندگی را تا سقف معینی دریافت کنید.

توضیحات در رابطه با وامهای تحصیلی و نحوه بازپرداخت و غیره قبلاً بطور مفصل توضیح داده شده است.

شکل امتحان بورد آمریکا همواره در حال تغییر است و بمرور زمان مشکلتر میشود، ولی همزمان نمابع مطالعاتی که برای امتحانات طراحی و چاپ میشوند، تغییر میکنند. برای همین همچنان به گواه کسانی که بتازگی امتحان را پشت سر گذاشته اند، منبع اصلی مطالعه همان Dental Decks باشد و در کنارش نمونه سوالات، کافیست. توصیه میکنم بجای اضافه کردن مراجع مختلف که جز ایجاد استرس، تاثیر مثبت آنچنانی نخواهند داشت، همین منابع ذکر شده را به کرات مطالعه کنین.

این دو مورد معمولاً جزو موارد درخواستی دانشگاهها نیست، ولی بنظر من پیش از مهاجرت ریزنمرات (از سال اول دبیرستان) خود را از طریق مدرسه خود تهیه کنید و همراه با سایر مدارک تحصیلی، آنها را ترجمه و دراختیار داشته باشید. چرا که بعضاً ممکن است بعضی دانشکده ها آنرا از شما طلب کنند. البته مدرک دیپلم دبیرستان جزء مدارک مورد نیاز است و باید به ECE ارسال شود.

پروانه دائم جزء مدارک مورد نیاز اکثر دانشکده ها نیست. البته ترجمه پروانه دائم هم به رزومه شما کمک میکند و میتوانید بعنوان ضمیمه رزومه خود آنرا ارسال کنید.

کلاً توصیه میشود هر مدرک، توصیه نامه، لوح افتخار، کارت هزار آفرین (این یکی شوخی بود!) و غیره که دارا هستید را قبل از مهاجرت ترجمه کنید و در رزومه خود آنها را بعنوان Certificate of Appreciation و در بخش Awards درج کنید. چنین مواردی، گرچه در کشور ما بقول معروف ممکن است فله ای کسب شوند، ولی زمانی که در رزومه شما درج شوند، میتوانند بشما کمک شایانی کنند.

توصیه میشود که همیشه آخرین دنتال دکها را تهیه کنید. برای آن دسته از دوستان که تا حالا دوره های قدیمی تر دنتال دکها را مطالعه میکرده اند توصیه میشود که آخرین دوره آنرا خریداری و از این ببعد مطالعه کنند. دنتال دک کمپانی است که با تغییر محتوای امتحان بورد، کارتهای خود را بطور هوشمندی مطابقت میدهد. برای همین توصیه میشود آخرینها را در اختیار داشته باشید. جهت کسب اطلاع در رابطه با چگونگی تهیه منابع لازم برای مطالعه، به مطالب پیشین مراجعه کنید.

در اینجا من نمونه رزومه (CV یا Curriculum Vitae) که خودم استفاده کرده ام را میگذارم. میتوانید از آن ایده بگیرید:

 Personal information:نام و آدرس و ایمیل و عکس خود را در این قسمت قرار دهید. 

Education: در این قسمت از جدیدترین رده تحصیلی شروع کنید. تاریخ شروع و پایان دوره، مدرک تحصیلی دریافت شده، محل انجام تحصیل را ذکر کنید. اگر از پایان نامه دفاع کرده اید، عنوان آنرا هم ذکر کنید.

 Licensure: در این قسمت زمان و محل کسب پروانه کار خود را درج کنید. 

Professional experience: در این قسمت فعالیتهای حرفه ای خود (بعنوان دندانپشک در مطب، طرح، غیره) ذکر کنید

Academic responsibilities: چنانچه در دانشگاه مشغول به خدمت بودید، در اینجا عناوین و مسئولیتهای خود را ذکر کنید.

Other: در زیر هر قسمت، تاریخ شروع، پایان، محل و سمت خود را بنویسید. در ادامه هم بهمین شکل هر قسمت را کامل کنید. 

Skills:هر هنری دارید، اینجا ذکر کنید. مثلاً  Language Skills یا Computer Skills

Publications: کلیه مکتوبات خود را در اینجا ذکر کنید. کتاب یا مقالات فارسی و انگلیسی را به فرمت رفرنس استاندارد عنوان کنید (نام نویسنده ها، عنوان، محل چاپ، سال و غیره) اگر مقاله فارسی است، عنوانش را به انگلیسی بیاورید. نام ژورنال را هم انگلیسی ترجمه کنید. 

Awards: اینجا محل درج لوح های افتخار و جوایزی است که گرفته اید. از قبولی در کنکور میتوانید شروع کنید، کلیه تشویق نامه ها و تقدیرنامه هایی که دریافت کرده اید را ترجمه کنید و در اینجا با ذکر تاریخ و ارگان صادرکننده ذکر کنید. 

Research Experience:چنانچه در پروژه های خاصی شرکت کرده اید که به چاپ مقاله نرسیده یا اینکه کارهای خاصی رو در آزمایشگاه انجام دادین (کار با دستگاههای PCR، میکروسکپ الکترونی، …) در اینجا ذکر کنید

Lectures & Presentations: با ذکر تاریخ و محل ارائه سخنرانی یا پوستر و نوع آن (پوستر، خلاصه مقاله، سخنرانی)

Conferences Attended:

Continuing Education Courses: اگر در دوره های باز آموزی شرکت کرده اید، در اینجا ذکر کنید.

Memberships: از Iranian Medical Council و Iranian Dental Association غافل نشوید. توصیه میکنم به عضویت International Association for Dental Research هم در بیایید و آنرا در اینجا لیست کنید. 

Extracurricular Activities: موفقیتهای ورزشی، فعالیتهای انساندوستانه و  کارهای مشابه را در این قسمت ذکر کنید. 

 References: اسم، آدرس و مشخصات حداقل سه نفر که شما را میشناسند و میتوانند در رابطه با شما نظر بدهند و البته از سوابق علمی بالایی برخوردارند، در این قسمت درج کنید. ترجیحاً این افراد را از کسانی انتخاب کنید که در آمریکا مشغول کارند یا اینکه تحصیلات دندانپزشکی خود را در آمریکا گذرانده اند.

زمان بهار قبل از شروع فصل ثبت نام برای دوره های تکمیلی و تخصصی. چنانچه تصمیم دارید تا امسال برای هر کدام از این دوره ها اقدام کنید، توصیه میشود که هر چه سریعتر امتحان بورد قسمت اول را تا قبل از پایان ماه مارچ پشت سر بگذارید. این زمانیست که CAAPID سرویس ثبت نام برای دوره های تکمیلی شروع میشود و با توجه به اینکه بعضی آنها سیستم رولینگ دارند (یعنی همه متقاضیها را در یک زمان مصاحبه نمیکنند، بلکه به مرور زمان و بلافاصله بعد از شروع دوره ثبت نام، متقاضیان را به مصاحبه دعوت میکنند که در آنها هر چه زودتر ثبت نام کنید، طبیعتا شانس بیشتری برای قبولی خواهید داشت چون رقابت کمتری وجود دارد) پایان زمان ثبت نام اکثر دوره های تکمیلی و تخصصی بعد از جولای شروع میشود و بسته به دانشگاه تا ژانویه یا فبریه سال دیگر هم ممکن است ادامه داشته باشد. دانشگاههای غرب آمریکا اکثرا در ماه آگوست یا سپتامبر پایان زمان ثبت نام آنهاست. توجه داشته باشید که این فصل از ثبت نامها برای پذیرش دانشجو در دوره هایی است که از آپریل-آگوست سال بعد شروع خواهند شد. هر چه شما دیرتر مدارک خود را آماده کنید، تعداد دانشگاههای کمتری ثبت نام خواهید کرد و این یعنی شانس کمتر در قبولی. یک توصیه دارم برای آندسته از عزیزانی که امتحانی را با نمره خوب پاس نکرده اند. چنانچه سایر مدارک شما کامل است، امسال حتماً برای دوره هایی که زمان ثبت نام آنها تمام خواهد شد و شرایط ثبت نام آنها را دارید، اقدام کنید. مهم این نیست که چه دوره ای قبول شوید. مهم این است که امسال حتما وارد دانشگاه شوید. یک سال پشت خط ماندن علاوه بر بار اقتصادی، بار روانی بسیاری بالایی برای شما خواهد داشت. ممکن است دانشگاه دلخواه خود قبول نشوید، اما توجه کنید که این مطلب چندان اهمیتی در آینده حرفه ای شما در آمریکا نخواهد داشت. علاوه بر این، سابقه اقدام برای دوره های تکمیلی، بنفع شماست تا بضرر شما.

با توجه به دلایلی که ذکر شد، هر چه سریعتر مدارک خود را جمع آوری کنید، برای دانشکده ها و دوره های دلخواه خود پرونده درست کنید و مدارک لازم (توصیه نامه، پرسنال استیتمنت، عکس، فرم، رزومه، سایر مدارک ترجمه شده، تافل،…) را برای آپلود کردن در سایت CAAPID آماده کنید. در صورتی که دانشگاهی نیاز به ارسال مدارک به صورت دستی دارد، از پست سفارشی استفاده کنید. بهر شکل ممکن کاری کنید که پرونده شما بچشم هیأت ثبت نام بیاید و با بقیه فرق کند. توجه کنید جواد نشه البته!!!

منبع

https://inbde.meriters.com/blog/inbde-eligibility-requirements

بله. دانشجویانی که مشغول تحصیل در دانشکده های دندانپزشکی تأیید نشده توسط ای دی ای (مثل دانشگاههای ایران) هستند، میتوانند در امتحان بورد قسمت اول، قبل از فارغ التحصیلی، شرکت کنند. برای این منظور فرم مخصوصی باید توسط رئیس دانشکده در ایران تکمیل و امضا شده و پاکت نامه توسط دانشگاه محل تحصیل لاک و مهر شده باشد.

لینک فرم مربوطه:

 https://jcnde.ada.org/-/media/project/ada-organization/ada/jcnde/files/inbde_eligibility_certification.pdf?rev=345447924d574d9685eab326310acd07&hash=F74E60E54FB4988E4C84345C3C1F00DB

این مدرک بهمراه سایر مدارک و وجه ثبت نام برای ای دی ای باید توسط دانشجو ارسال شود که البته ریز نمرات دانشگاه شاملش نیست. جهت آگاهی از نحوه ثبت نام، به به روزترین راهنمای بورد که لینکش در این پست آمده، مراجعه کنید.

خیر. تنها کلیه دانشکده های آمریکا، کانادا و یک دانشکده در کشور مکزیک هستند که مورد تأیید ADA میباشند (مدرک دانشگاه مکزیک تنها در کالیفرنیا اعتبار دارد). بنابراین چنانچه شما در مشهد یا کالج سلطنتی لندن درس بخوانید و یا در دانشکده دندانپزشکی در بورکینافاسو، از نظر قوانین ADA یکسان خواهید بود و دانشجو یا دندانپزشک اینترنشنال بشمار می آیید.

بله. همانطور که در پستهای قدیمیتر این وبلاگ ذکر کردم، دوره های تکمیلی یکی از چند راه موجود برای گرفتن پروانه کار در آمریکا به شمار میرود که البته از همه ساده تر و البته پرهزینه تر میباشد و تنها راهی است که این امکان را به شما خواهد داد تا هر جای آمریکا که اراده کردید، بتوانید کار کنید.

راه دیگر ورود مستقیم به دوره های تخصصی است. پس از گذراندن دو سال از دوره تخصصی، شما میتوانید پروانه کار را در برخی از ایالتها دریافت کنید. تعداد ایالتهایی که به این شکل پروانه کار میدهند، محدود است، ولی در میان آنها میتوان واشنگتن (سیاتل)، ویرجینیا (واشنگتن دی سی) و تگزاس را یافت. چنانچه شما برنامه ریزی کنید که در یکی از این ایالتها در آمریکا زندگی کنید، هیچ وقت نیاز نخواهید داشت تا دوره های تکمیلی را طی کنید. با توجه به اینکه تفاوتی بین پروانه کار تخصصی و پروانه عمومی در اکثر قریب به اتفاق ایالتهای آمریکا وجود ندارد، شما میتوانید به تشخیص خود در رشته تخصصی مربوطه یا بعنوان دندانپزشک عمومی کار کنید.

با داشتن سابقه کار در یکی از ایالتهای آمریکا، پس از گذشت زمانی مشخص، برخی ایالات دیگر به شما  پروانه کار میدهند که بزرگترین اسم در این لیست، کالیفرنیا و نیویورک است. به این شکل که چنانچه شما دوره تخصص خود را در آمریکا طی کرده باشید، پس از سه سال کسب پروانه هر ایالتی، میتوانید پروانه کار در ایالت کالیفرنیا را دریافت کنید. توضیحات مفصل در پستهای قدیمی این وبلاگ داده شده.

راه دیگر دریافت پروانه کار بدون گذراندن دوره عمومی این است که شما بعنوان هیأت علمی دانشگاه میتوانید در محدوده دانشگاه و کلینیکهای وابسته به آن یا کلینیکهای دولتی، کار کنید. این پروانه پروانه محدود یا آکادمیک بحساب می آید و با پروانه کار عادی فرق دارد.

برخی دانشکده ها این امکان را برای هیأت علمی تمام وقت خود میگذراند که بتوانند پس از طی زمان مشخصی تدریس، مدرک دکترای عمومی خود را از آن دانشکده دریافت کنند بدون اینکه پولی پرداخت کرده یا امتحانی داده باشند که البته معمولا زمانی بیش از دو سال کار تمام وقت را در ازای آن طلب خواهند کرد.